Jak w rzeczywistości zapewnia się ochronę dostępu do informacji niejawnych?

Czy wiesz, że nawet cywilny pracownik policji musi podpisać dokument zakazujący mu ujawniania przekazanych na terenie komisariatu informacji? Poza tym istnieje specjalna ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie danych tajnych, która między innymi reguluje kwestie prawne związane z tego typu danymi.

Ustawa ta definiuje m.in. zasady ochrony informacji niejawnych, zasady ich przetwarzania, tryb postępowania sprawdzającego czy też zasady bezpieczeństwa osobowego i reguły działania kancelarii tajnych. System ochrony danych niejawnych jest oparty na paru fundamentalnych unormowaniach, które są obowiązujące niezależnie od zmian dokonywanych w rozwiązaniach szczegółowych. Opisywana w tym artykule ochrona informacji niejawnych to w rzeczywistości między innymi nadawanie pewnym informacjom niejawnym klauzuli “tajne” albo “ściśle tajne”. Mogłoby to wynikać między innymi z potrzeby ochrony przed poważną lub niezwykle poważną szkodą dla RP. Dostęp do tego typu danych mogłyby posiadać jedynie osoby godne zaufania oraz wcześniej stosownie skontrolowane.
Internet

Nature

Autor: http://www.sxc.hu
Źródło: http://www.sxc.hu
Informacje niejawne to dane, do których dostęp wymaga spełniania konkretnych warunków. We wspomnianej wyżej ustawie z dn. 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych wymieniono między innymi takie klauzule tajności: “tajne” albo “poufne”. Organizacja zabezpieczenia danych niejawnych oparta jest na paru fundamentalnych regułach, do jakich respektowania są zobowiązani adresaci ustawy. Najbardziej istotne zgrupowano w art. ustawy. Mówi on, że informacje poufne, którym nadano wyznaczoną klauzulę tajności:

– mogłyby być udostępnione jedynie osobie uprawnionej,
– powinny być przetwarzane w uwarunkowaniach uniemożliwiających ich bezprawne ujawnienie,
– muszą być chronione, odpowiednio do określonej klauzuli tajności